somiador'a mektup

Sevgili hayalperest..
senin rüyalarına girmek istediğimi söylemeliyim.Ne zamandır uykuya dalmadan birkaç gözyaşı önce seni düşünüyorum.Belki ellerim sana daha çabuk tutunur diye..
Ama beceremiyorum sanırım.Kaç kere sıktım,sıktım kendimi, sımsıkı kapadım gözlerimi,sadece seni düşündüm.Gözlerimi açtığımda rüyanda olmayı umdum, ama kendimi yine elyaf yastığım ve yorganımla buldum, yüksek ve rahat yatağımda..
Ama inan somiador,bu yatak öyle rahatsız ki...
Bu yorgan öyle zımparalıyor ki bedenimi...Kafamı koyduğum yastık öyle acıtıyor ki hayallerimi...
Ne rüyalarımı gösteriyor ne uyutuyor.Artık görecek rüyam kalmadı sanki.
Ben de düşündüm ki, belki senin rüyalarına, hayallerine girebilirsem, beslenirim.Düşlerinde var olmamı kabul edersen, bir daha uyanmayacağıma söz veririm..

tanrı: " Ölmek mi istiyorsun? "

Hayır.Beni var olduğunu varsaydığında, sen öldürdün.Ben tekrar yaşamak istiyorum.Ya da dur, ölüm olarak tanımlanmak isteniyorsa bu isteğim,evet,kesinlikle ölmek istiyorum.

Somiador: " O halde çocuk,seni rüyalarımda kabul edebilirim.Bir çocuğun hayallerinin yontulmasına izin veremem, çünkü onun nefesidir rüya, hayal edemezse asıl o zaman ölür.. Ancak şunu bilmelisin ki çocuk,burası senin geldiğin yere hiç mi hiç benzemez.. "

- Biliyorum,biliyorum, ben de bu yüzden istiyorum..Doğduğum yer beni ve düşlerimi istemiyor.Zaten anlayamıyorlar beni.Onlar sürekli kavga ediyorlar.Hatta birbirlerini öldürüyorlar..Küçük kağıtlar var burada, insalar onlara sahip olmak için ruhlarını yitiriyorlar..
Artık insan olmak istemiyorum ben..

Somiador: " İyi düşün,çocuk.Burada hiçbir şeyi satın alamazsın.Hiçbir rengin ve sesin maddi bir değeri yoktur.Burada renkler,sesler,ağaçlar,çiçekler,kuşlar ve balıklar vardır.Senin bedenin burada hayale bürünür.Yalnızca hissedersin,bu sana yeter.Mutluluk beden güzelliğinde değil, ruhtadır.burada aynalar yoktur.
Gezegenimiz bir kuş yuvası gibidir, ışık kaynağımız da renkler..kağıttan,kalemden evler..Eğer gerçekten inanırsan buraya gerçekten istersen, bir daha hiç düşlerin kanamaz çocuk, çünkü sen zaten orada yaşarsın.."

- Rüyalarına girip rüyamı bulmak için herşeyimi veririm..

Somiador: " Kararlılığını anlıyorum çocuk, sen hayalperest olmayı gerçekten istiyor gibi görünüyorsun..Ancak buraya gelebilmen, rüyalarıma,hayallerime dalabilmen için benim istemem, seni kabul etmiş olmam yetmiyor.Yeni evinin yolunu senin bulman gerekiyor... "

- Ama nasıl?Çok istedim gelmeyi, uğraştım, yatağımda sımsıkı kapadım gözlerimi, ama olmadı yine..Ne yapmam gerekiyor somiador?Artık buradaki ruhsuzluğa katlanamıyorum...

tanrı: " Ruhsuz olan artık senin bedenin..Ve ikisi birbiri olmadan yaşayamaz.Ne burada kalabilirsin artık,ne de hayallerde.Sen seçimini yaptın,benim dünyama karşı geldin ve bittin. "

Somiador: " Çocuk, acizlikten yaratılan sığınaklar birer seraptır sadece.Seni yaratmış olan sensin, ve hayallerini gerçek kılmak yalnızca senin elinde.Sen aslında ellerinsin,gözlerinsin,zihninsin.Her bir hücrende sen var.Şuanki gerçeklerin, hayalinin kırıntıları.Kendine inan.
Gözlerini kapayıp düşünde gör burayı,burada yaşadığını hisset..ben sadece bir illüzyonum..Senin kalbinde açar ve kaybolurum..Ama sen rüyanı gerçekten istersen,hissedersen, rüyan asla kaybolmaz..Ve yatağında,gözlerini kapattığında düşünü hayal edersen,fısıltılarla şarkını söylersen ve gülümsersen çocuk,rüyalarıma girip rüyanı bulabilirsin... "